روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است

آری افطار رطب در رمضان مستحب است

 

روز ماه رمضان زلف بیفشان که فقیه

بخورد روزه خود را به گمانی که شب است

 

زیر لب وقت نوشتن همه کس نقطه نهد

وین عجب نقطه خال تو به بالای لب است


یارب این نقطه ی لب را که به بالا بنهاد

نقطه هر جا غلط افتاد مکیدن ادب است

 

منعم ار عشق کند زاهد و آگه نبود

شهرت عشق من از ملک عجم تا عرب است

 

گر صبوحی به وصال رخ جانان جان داد

سودن چهره به خاک سر کویش سبب است

(شعر از : شاطر عباس صبوحی)


* کلا دوست دارم وقتی از چیزی لذت میبرم ، آن را با دوستانم به اشتراک بگذارم ، لزوماً مجبور نیستید شما هم لذت ببرید !